درس اول: دنیای اسم‌ها (Nouns)

راهنمای جامع شناخت، انواع و نقش اسم در زبان انگلیسی

تعریف اسم (Noun)

اسم کلمه‌ای است که معنی مستقلی دارد و برای نامیدن شخص، شیء، مکان و حیوان به کار می‌رود. اسم‌ها در زبان انگلیسی بسیار متنوع هستند و به دسته‌های مختلفی تقسیم می‌شوند.

ساده‌ترین تعریف اسم:

کلمه‌ای است که به یکی از این سه دسته اصلی اشاره می‌کند:

  • اسم شخص: مانند زن، مرد، معلم، سارا، مایکل.
  • اسم مکان: مانند خانه، دفتر کار، شهر، ایران.
  • اسم اشیاء و حیوان: مانند میز، ماشین، سیب، پول، سگ، موسیقی.

سرنخ شناسایی اسم: معرف‌ها (Determiners)

اغلب، اسم‌ها را با توجه به جایگاه آن‌ها در جمله می‌شناسیم. اسم در انگلیسی معمولاً بعد از یک «معرف» (Determiner) می‌آید.

معرف‌های مهم و رایج عبارتند از:

a, an, the this, that, these, those my, our, his, her, its, their

نقش اسم در جمله

اسم‌ها در جمله می‌توانند نقش‌های متفاوتی داشته باشند؛ مهم‌ترین نقش‌های آن‌ها «فاعل» (Subject) و «مفعول» (Object) است.

نقش فاعل (Subject) - انجام‌دهنده کار

Doctors work hard. دکترها سخت کار می‌کنند.

در این جمله، «Doctors» اسم است و نقش فاعل را دارد.

My doctor works hard. پزشک من سخت کار می‌کند.

در این جمله، «doctor» اسم است و نقش فاعل را دارد.

نقش مفعول (Object) - دریافت‌کننده کار

He likes coffee. او قهوه دوست دارد.

در این مثال، «coffee» اسم است و نقش مفعول را دارد.

نکته: ضمیر (Pronoun)

فاعل و مفعول در جمله همواره اسم صریح نیستند، بلکه می‌توانند «ضمیر» (Pronoun) باشند. ضمیرها کلماتی هستند که جای اسم می‌نشینند.

He works hard. او سخت کار می‌کند.

در اینجا، «He» (او) یک ضمیر است که نقش فاعل را بازی می‌کند.

دسته‌بندی انواع اسم

به طور کلی اسم در انگلیسی به چند دسته اصلی تقسیم می‌شود که در کارت‌های زیر بررسی می‌کنیم:

اسم خاص (Proper Noun)

«اسم خاص» همان‌طور که از اسمش پیداست، به شخص، مکان یا شیء خاصی اشاره دارد. (مانند: Sara, Iran, Tehran)

قانون طلایی:

اسامی خاص در هر جای جمله که قرار بگیرند، همواره با حرف بزرگ (Capital Letter) شروع می‌شوند.

اسم عام (Common Noun)

بیشتر اسم‌ها در دسته اسم عام قرار می‌گیرند. این اسامی به طور کلی به اشخاص، مکان‌ها و اشیاء اشاره دارند و مخصوص فرد یا چیز خاصی نیستند.

مثال‌ها:

boy (پسر) river (رودخانه) car (ماشین) doctor (دکتر) town (شهر)
اسم قابل شمارش (Countable)

اسمی است که می‌توانید آن را شمارش کنید (مانند «سیب» یا «کتاب»). این اسامی هم می‌توانند مفرد و هم جمع باشند.

I have only five dollars. من فقط پنج دلار دارم.

ویژگی‌ها:

  • می‌توان آن‌ها را شمرد.
  • قبل از آن‌ها حروف تعریف a و an یا «عدد» می‌آید.
  • می‌تواند مفرد یا جمع باشد (با -s یا -es).

مثال جمع بستن: tree -> trees / box -> boxes

تطابق فعل:

  • مفرد: فعل مفرد می‌گیرد.
    There is a book... کتابی روی میز است. That student is... آن دانشجو عالی است.
  • جمع: فعل جمع می‌گیرد.
    There are some students... تعدادی دانش‌آموز در کلاس هستند. Those houses are... آن خانه‌ها خیلی بزرگ هستند.
  • از some و few برای اسامی جمع استفاده می‌شود.
Singular (مفرد) Plural (جمع)
one dog two dogs
one horse two horses
one man two men
one idea two ideas
one shop two shops
اسم غیر قابل شمارش (Uncountable)

اسمی است که قابل شمارش مستقیم نیست و برای شمارش آن باید از واحدهای شمارش استفاده کرد.

Have you got some money? (آیا) تو مقداری پول داری؟

ویژگی‌ها:

  • این اسم‌ها را نمی‌توان جمع بست (-s نمی‌گیرند).
  • همواره به شکل مفرد کاربرد دارند و از فعل مفرد برای آن‌ها استفاده می‌شود.
  • معمولاً از a و an برای آن‌ها استفاده نمی‌کنیم.

تطابق فعل:

There is some water... مقداری آب در آن پارچ است. That is the equipment... از آن وسیله برای پروژه استفاده می‌کنیم.

واحدهای شمارش:

برای شمردن این اسامی از واحدهایی مانند اینها استفاده می‌کنیم:

a glass of water (یک لیوان آب) a piece of music (یک قطعه موسیقی) A bar of soap (یک قالب صابون) A box of paper (یک جعبه کاغذ) A bottle of water (یک بطری آب) A jar of honey (یک شیشه عسل) A loaf of bread (یک قرص نان)

فراتر از جزوه (اطلاعات تکمیلی)

علاوه بر دسته‌بندی‌های ذکر شده، اسم‌ها انواع دیگری نیز دارند که دانستن آن‌ها مفید است:

۱. اسم‌های مرکب (Compound Nouns)

این اسم‌ها از ترکیب دو یا چند کلمه ساخته می‌شوند. (مانند: bedroom، swimming pool، mother-in-law)

۲. اسم‌های جمعی (Collective Nouns)

این اسم‌ها به گروهی از افراد یا اشیاء اشاره دارند. (مانند: team (تیم)، family (خانواده)، government (دولت))

۳. اسم‌های انتزاعی (Abstract Nouns)

این اسم‌ها به مفاهیم، ایده‌ها یا احساساتی اشاره دارند که نمی‌توان آن‌ها را با حواس پنج‌گانه درک کرد و معمولاً غیر قابل شمارش هستند. (مانند: love (عشق)، happiness (خوشبختی)، knowledge (دانش))

تمرین (خودآزمایی)

شکل صحیح اسامی قابل شمارش و غیر قابل شمارش را مشخص کنید:

a) She is baking (bread/breads). او در حال پختن (نان/نان‌ها) است. پاسخ: bread (چون bread غیر قابل شمارش است).
b) I need a sheet of (paper/papers). من به یک برگه (کاغذ/کاغذها) نیاز دارم. پاسخ: paper (کلمه paper به معنی "کاغذ" غیر قابل شمارش است. a sheet of واحد شمارش آن است).
c) He has long brown (hair/hairs). او موهای بلند قهوه‌ای دارد. پاسخ: hair (کلمه hair وقتی به کل موی سر اشاره دارد، غیر قابل شمارش است).
d) He does not like (cheese/cheeses). او (پنیر/پنیرها) دوست ندارد. پاسخ: cheese (کلمه cheese غیر قابل شمارش است).
e) She is fond of (music/musics). او علاقه‌مند به (موسیقی/موسیقی‌ها) است. پاسخ: music (کلمه music غیر قابل شمارش است).
f) She bought three pieces of (furniture / furnitures). او سه تکه (اسباب/اسباب‌ها) خرید. پاسخ: furniture (کلمه furniture یک اسم غیر قابل شمارش است. pieces of واحد شمارش آن است).
g) He is looking for his (luggage/luggages). او دنبال (چمدان/چمدان‌هایش) می‌گردد. پاسخ: luggage (کلمه luggage یا baggage به معنی بار سفر، غیر قابل شمارش است).
h) Give me two kilos of (rice/rices). دو کیلو (برنج/برنج‌ها) به من بدهید. پاسخ: rice (کلمه rice غیر قابل شمارش است. kilos of واحد شمارش آن است).
i) I have a few (book/books). من چند (کتاب/کتاب‌ها) دارم. پاسخ: books (کلمه a few به معنی "تعداد کمی" برای اسامی قابل شمارش جمع به کار می‌رود).

پرسش و پاسخ (مرور سریع)

خلاصه، اسم (Noun) چیست؟

پاسخ: اسم کلمه‌ای است که برای نامیدن یک شخص (مثل teacher)، یک مکان (مثل school)، یک شیء (مثل desk) یا یک مفهوم (مثل education) به کار می‌رود.

مهم‌ترین قانون «اسم خاص» (Proper Noun) چیست؟

پاسخ: اسم خاص (مثل Sara, Iran, Google) همیشه و همه‌جا با حرف اول بزرگ (Capital Letter) نوشته می‌شود.

چطور سریع «قابل شمارش» را از «غیر قابل شمارش» تشخیص دهم؟

پاسخ: ساده است: آیا می‌توانید قبل از آن عدد بگذارید؟
می‌توانید بگویید "سه کتاب" (three books)؟ بله. پس قابل شمارش است.
می‌توانید بگویید "سه آب" (three waters)؟ نه. پس غیر قابل شمارش است.

چطور یک اسم غیر قابل شمارش مثل «نان» را بشماریم؟

پاسخ: شما خودِ «نان» را نمی‌شمارید، بلکه "واحد" آن را می‌شمارید. به جای two breads می‌گوییم: two loaves of bread (دو قرص نان) یا two slices of bread (دو تکه نان).

فعل برای اسم غیر قابل شمارش، مفرد است یا جمع؟

پاسخ: همیشه مفرد. اسامی غیر قابل شمارش شکل جمع ندارند و فعل آن‌ها همیشه مفرد است.
مثال: Money is important. (نه Money are...)